Op 27 december 2010 's avond om 18.55 uur vertrok ik met air France voor de 2de maal naar Zuid Afrika om Tia te bezoeken en Peter en Daphne en natuurlijk ook om weer eens bij alle huisjes in Motherwell een kijkje te gaan nemen.
Op 28 december om 17.00 uur werd ik weer gastvrij onthaald op het vliegveld van PE door Tia en Daphne.
Het voelde heel vertrouwd, het was goed om weer terug te zijn.
Peter en Daphne boden meteen aan om bij hen te logeren toen ze hoorden dat ik mijn kerstvakantie in Zuid Afrika wilde doorbrengen.
Het was leuk om Janske weer te zien en Hilda en de twee vrijwilligsters, Robin en Renee, die ik alleen van de weblogs kende.
Met z'n allen weer als vanouds bij Peter en Daphne aan tafel, heel gezellig.
's avonds hebben Janske en ik Tia weer thuis gebracht.
Daar ben ik dan weer met mijn laatste bericht over Thamsanqa.
We hebben al met al een mooie en enerverende tijd gehad hier.
De laatste dagen stonden in het teken van evalueren en afscheid nemen.
We hebben heel wat besproken met Tia en met Ellen.
Thamsanqa is een uitdagend project maar niet altijd even gemakkelijk.Er wordt veel van je gevraagd.......initiatief,relativeringsvermogen en incasseringsvermogen.
De huismoeders staan je niet altijd op te wachten met een brede glimlach en werken met hen is mooi ,werken voor hen,waarbij ze geen belangstelling tonen voor waar je mee bezig bent is minder motiverend en dan is het belangrijk dat je bezigheden kunt bedenken die nuttig zijn en die voldoening geven.
De omgang met de jonge kinderen is hartverwarmend,ze staan voor je open,maar comminiceren met hen in het engels gaat (nog) niet van een leien dakje.
Jammergenoeg moest ik vrijdag een dagje afhaken,gelukkig was dit niet op een projectdag!
Na een dag en een nacht lekker zweten was ik gelukkig weer de man,(of vrouw) ,net op tijd om weer fit te zijn voor "women's-day", een nationale feestdag in Zuid-Afrika.
Omdat dit gebeuren dit jaar op een zondag viel, en dus iedereeen al vrij is,
werd het op maandag gevierd.
Op zaterdag stond er iets belangrijks gepland,nl. de eerste wedstrijd van "Thamsanqa United".
Sjaak en ik zijn samen naar Motherwell getogen om getuige van zijn van dit evenement en Simphewe te ondersteunen (de trainer).
Om 9.30 uur verzamelen en om 11.00 uur spelen....tenminste dat was de planning.
We waren om 10.00 uur aanwezig,Afrikaans als we al zijn geworden,maar nog net niet Afrikaans genoeg!
Alweer een "werkweek" voorbij.
En elke dag brengt ons weer nieuwe verrassingen.
Met het vierde huisje gaat het goed.De bouwvakkers werken er hard aan.
Ze beweren dat het in 7 weken klaar is!
Als we hier nog een week of 5 blijven dan kunnen we meehelpen met de verhuizing!!
Af en toe verwennen we de bouwvakkers met "Kentuckie fried chicken",dan blijven ze een beetje op kracht.
Ze hadden om een half schaap gevraagd,maar voor Ines en Ingrid kwam het nu niet zo gelegen om dat te komen afleveren.
Misschien kunnen we het volgend jaar een meenemen in onze rugzak voor de bouwvakkers van het vijfde huisje!
Tia,de sociaal werkster, heeft nog 200 kinderen op haar wachtlijst staan,die nog onderdak moeten krijgen!
Van de week was Sjaak een dagje thuis gebleven omdat hij niet lekker was.
Dat was woensdag.
Na een luxe weekend in het Kariega-park,waarover jullie op Sjaak zijn weblog kunnen lezen,zijn we gisteren aan onze derde week begonnen.
Vanuit de luxe dus weer terug naar de armoede en soberheid,tevens ook naar de blijheid van de kinderen.
Sjaak en ik hebben ons weer gemeld bij Maureen en we hadden met elkaar afgesproken eerst even samen een kop thee te drinken om vervolgens samen aan de slag te gaan.
Maar dat feestje ging niet door.
Een viertal oudere jongens was thuis,volgens hen hadden ze computerles op school,waar per jaar R 50 voor betaald moet worden ( ong. 5 euro ) en omdat dat geld er niet is gaan zij dan gewoon naar huis.
De meester weet waar ze wonen en die zou hen volgens de heren wel waarschuwen als ze weer naar school moesten komen.
Maureen en dochter en kleinkind Bonke kwamen keurig aangekleed de slaapkamer uit en verdwenen vervolgens naar de stad om te gaan winkelen.
Daar ben ik weer....
Er zijn weer enkele dagen voorbij.De tijd vliegt voorbij.
En nog altijd maken wij het heel goed.
Jullie hoeven je ook geen zorgen te maken dat we te hard werken hoor.....
Behalve wat oorwormen,pissebedden en kakkerlakken van de ene hoek van de kast naar de andere hoek verdrijven,spelen met de kinderen en boodschappen voor en met ze doen,Voetbaltraining geven en lunch voor al die hongerige kinderen maken,met ze naar de dokter of tandarts gaan,doen we niet zoveel...de rest van de tijd vullen we met eten,wijn drinken en weblogs bijhouden.
Zoals jullie zien..een luizenleventje......
Gisteren hadden we een opwindende dag.
Dinsdag was er voor het vierde huisje een hoop zand gestort,zoals jullie inmiddels al wel weten.
Woensdag hadden we een vrijwilligersdag en zijn we langs een stuk of 6 projecten gegaan met alle vrijwilligers en dat was erg geslaagd.
Nog maar eens "in de pen geklommen"!
Er is vlgs mij door de anderen al heel wat geschreven,maar wie weet voeg ik nog wat toe.
Zaterdag naar Jeffrey's bay geweest,een luxe bedoening aan het strand met allemaal surfers.Een schitterende omgeving,mooi strand,heel veel mooie schelpen en geweldig weer.
Wat wil een mens nog meer...?
Lekker een kopje warme chocolademelk of cappucino met een stuk gebak,de man die onze auto in de gaten zou houden hield zich aanbevolen voor eventuele "leftovers".
De stukken gebak waren zoooo heerlijk maar ook zoooo groot dat er wel wat overbleef.
Onze "autobewaker " liet het zich goed smaken en hij gaf onmiddellijk de helft aan een ander,die vervolgens het servetje keurig in de prullenbak gooide.
Het liefst had ik voor hen gewoon een heel stuk gebak gekocht,maar soms weet je niet goed wat te doen.
De eerste kennismaking zit erop.We hebben al heel wat mensen ontmoet,teveel om te onthouden.Wat een kinderen zijn er hier! En zo lief allemaal.
Voor degenen die alleen mijn weblog lezen:ik raad je aan om ook de weblogs te lezen van Thijmen,Sjaak,Ria en Lisanne voor het complete verhaal.Het is een beetje onzinnig om hetzelfde verhaal met andere woorden te vertellen.
Over de titel van mijn stukje:Tia is de maatschappelijk werkster hier uit P.E..Zij is 72 jaar en is niet te stoppen.Zij is constant in de weer voor al "haar" kinderen.
Ze kent ze allemaal met achtergrond en alle bijzonderheden.
Het is een vrouw met een heel groot hart en ze is enorm enthousiast en gedreven.
Vanmorgen werd door de kinderen van het Hooghuis Heesch een cheque van ruim Euro 8100,-- overhandigd aan de Stichting Be More voor de bouw van het 4e weeshuisje. De kinderen hebben dit bedrag bijeen gefietst tijdens de sponsortocht van eind april.
Debbie de Munnick bedankte namens Be More de kinderen voor dit geweldige bedrag en zal dit overmaken naar het project Thamsanqa.
Morgen vliegen wij naar het project, om zelf de handen uit de mouwen te kunnen steken.
Eerst nog even na een druk schooljaar ons eigen ‘wees’huisje schoonmaken; de knop omzetten en dan Thamsanqa beleven.
Het is ontroerend de reacties, die we krijgen. Wij gaan; maar het voelt al alsof we met z’n allen gaan. Dank voor de mooie reacties en geweldige bijdragen.
Allen een prachtige zomer, waarbij wij jullie deze spreuk van Be More niet wil onthouden: “Droom met je ogen open” .
Mijn man Sjaak Groen,zwager Thijmen van Loenen en ik gaan naar Thamsanqa een van de projecten van Bemore,
dat gelegen is in de township "motherwell".
Het project omvat 3 weeshuisjes die gerund worden door lokale huismoeders.Wij gaan daar ons steentje bijdragen aan de verzorging van de kinderen en verder pakken we alles op wat er zich op dat moment aandient.....Op maandag 20 juli start het project en op vrijdag 14 augustus nemen we weer afscheid van Thamsanqa en de bewonertjes.
Vandaag ( zondag 28 juni ) hebben we een misdienst bijgewoond bij de Kruisheren in Uden,waar het Afrika-Enga voor ons project heeft gezongen.Het was ontroerend en het koor zong enthousiast.
De heer Vaanhold leidde de dienst en dat was geweldig en erg inspirerend.
We hebben het mooie bedrag van 950,= euro,opgehaald door de koorleden,meegekregen.
Een geweldige bijdrage voor het vierde weeshuisje waarvan wij de bouw willen sponsoren.
Het komt steeds dichterbij!
Nog precies een maand en dan is het 18 juli,de datum dat we vertrekken om bij Thamsanqa te gaan werken.
We lezen op de weblogs van anderen de ontwikkelingen bij Thamsanqa en krijgen elke dag meer zin om er heen te gaan.
Ik hoop dat we zoveel sponsorgeld kunnen verzamelen dat we het vierde huisje voor Thamsanqa kunnen verwezenlijken.
Het zou leuk zijn als we zelf wat kunnen bijdragen aan de bouwaktiviteieten,stenen sjouwen of zo??? Wie weet....
Op 28 juni om 10.00 uur is er een mis in de Kruisherenkapel te Uden,muzikaal ondersteund door het Afrika-enga-koor uit Nistelrode.De collecteopbrengst is bestemd voor Thamsanqa.
Iedereen,die geiinteressserd is is van harte welkom om de mis bij te wonen.

Naam: Anneke Stultiens
Leeftijd: 58
Was vrijwilliger bij Thamsanqa van 20 jul 2009 tot 15 aug 2009
Over mij:
Mijn naam is Anneke Stultiens.
Ik was vrijwilliger bij Thamsanqa van 20 juli tot 15 augustus 2009 samen met mijn man Sjaak,zwager Thijmen,Ria Jans-Beken en Lisanne Bruijstens.
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
"Een stevige brug bouwen tussen mensen van verschillende achtergronden, culturen en continenten; hen te inspireren deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten.
